Usque ad finem

Usque ad finem

Vincere cum possis, interdum cede sodali; // Obsequio quoniam dulces retinentur amici

Tempus et hora volant; tempori parce!

Depositum est, quod custodiendum alicui datum est

Flagellum Dei

Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam

Virtus post nummos

Idem velle atque idem nolle ea demum firma amicitia est

Carum est, quod rarum est

Romam cuncta undique atrocia aut pudenda confluunt celebranturque

Deus in adiutorium meum intende, Domine ad adiuvandum me festina

Malum alienum ne feceris tuum gaudium!

Ut absolveris, ignosce

Quid brevi fortes iaculamur aevo multa?

Tota philosophorum vita commentatio mortis est

Sine Senatu civitas stare non potest

Bona consuetudo excutere debet, quod mala instruit

Omnia homini, dum vivit, speranda sunt

Neque fictum, neque pictum, (neque scriptum)

Probatio incumbit ei, qui dicit, non ei, qui negat

Suis incommodis graviter angi non amicum sed seipsum amantis est


Menu

Minuentur atrae carmine curae
Tota vita nihil aliud quam ad mortem iter est
Vicinus bonus ingens bonum
Vale et mihi faveas!
Quid crastina volveret aetas, scire nefas homini
Argumentum ad personam
Anima damnata
Licet superbus ambules pecunia, fortuna non mutat genus
Bonitas in suos, iustitia in omnes
Divina natura dedit agros, ars humana aedificavit urbes
Possessa ferus pectora versat amor
Divitiae superbiam pariunt
Qui cum Jesu itis, non ite cum jesuitis
Namque aliena petens perdit sua lusor et aurum // dum cupit amisso flens abit aere domum
Modicae fidei, quare dubitasti?
Homo proponit, Deus disponit
Longa dies homini docuit parere leones, longa dies molli saxa peredit aqua
Quattuor articuli iudicii castrensis: stuprum, incendium, latrocinium et vis armata alienis aedibus allata
Ad referendum
Quod decet, honestum est, et quod honestum est, decet