Virtus omni loco nascitur

Virtus omni loco nascitur

Grave tormentum est debere cui nolis

Sero sapiunt Phryges

Mores bonos mala vitiant consortia

Errare humanum est

Si deficiant vires, audacia certe laus erit

Etiamsi omnes, ego non

Patriae fumus igne alieno luculentior

Monstro similis est avaritia senilis. Quid enim stultius est, quam via deficiente viaticum augere?

Quod sis, esse velis, nihilque malis

Excellentium civium virtutem imitatione dignam non invidia putare debemus

Ipsissima verba

Diabolus simia Dei

Aut liberi aut libri

Experientia docet stultos

Quid deceat, quid non

Virtutem necessario gloria, etiam si tu id non agas, consequitur

Quomodo sedet sola civitas plena populo!

Homini plurima ex homine sunt mala

Homo asinus

Errando discimus


Menu

Dono dedit
Quod non potest, vult posse, qui nimium potest
Diliges proximum tuum sicut teipsum
Et laetamur amicorum laetitia aeque ac nostra et pariter dolemus angoribus
Bonitas in suos, iustitia in omnes
Initium sapientiae timor Domini
Par negotiis neque supra
Deus et natura nihil faciunt frustra
Usque ad consummationem saeculi
Acta probant se ipsa
Nihil volenti difficile est
Nigro dies notanda lapillo
Epicurea cantilena
Vincere cum possis, interdum cede sodali; // Obsequio quoniam dulces retinentur amici
Quod infirmum est Dei, fortius est hominibus
A maiori (ad minus)
Philosophia non in verbis, sed in rebus est
Boni pastoris est tondere pecus, non deglubere
Error fundamentalis
Si fractus inlabatur orbis, |impavidum ferient ruinae