Admoneri bonus gaudet, pessimus quisque rectorem [correctorem] asperrime patitur

Admoneri bonus gaudet, pessimus quisque rectorem [correctorem] asperrime patitur

Quo se fortuna, eodem favor hominum inclinat

Opus iustitiae pax

Dum vires annique sinunt, tolerate labores! // iam veniet tacito tarda senecta pede

Ad rationem pulchri sive decori concurrit et claritas et debita proportio

Aut liberi aut libri

Quo non ars penetrat

Pretium affectionis

Errando discimus

Et facere et pati fortia romanum est

Bene bonis, male malis

Bernardus valles, montes Benedictus amabat, // oppida Franciscus, celebres Ignatius urbes

Virtus est habitus mentis bene constitutae

Imperator intra Ecclesiam, non super Ecclesiam

Quod ab alio oderis fieri tibi, vide ne tu aliquando alteri facias

Laudandus est, qui est bonarum artium et partium civis

Cuius virtus moresque laudandi sunt, eius laudanda vita est

Virtutem primam esse puta compescere linguam!

Per dies noctesque

Genius loci

Gaudeo discere, ut doceam


Menu

An quisquam est alius liber, nisi ducere vitam cui licet ut voluit?
Id viri est officium; fletus muliebri ingenio additus
Virtutem necessario gloria, etiam si tu id non agas, consequitur
Furiosi nulla voluntas est
Vetustas semper pro lege habetur
Quis desiderio sit pudor aut modus?
Cura, ut valeas
Quidquid terret, et trepidat
Sua cuique vita obscura est
Excellentium civium virtutem imitatione dignam non invidia putare debemus
Dies ater
Quis furor est atram bellis arcessere mortem
Omnis mundi creatura, quasi liber et pictura, nobis est et speculum
Esto, quod esse videris
Nil volenti difficile est
Licet ipsa vitium sit ambitio, frequenter tamen causa virtutum est
Homo sine pecunia est imago mortis
Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt
Virtus nihil habet praestantius, nihil quod magis expetat, quam honestatem, quam laudem, quam dignitatem, quam decus
Qui boni quid volunt nuntiare, affingunt aliquid