Morbi perniciosiores pluresque sunt animi quam corporis

Furiosi nulla voluntas est

Grandis abit flatus modica pluvia superatus

Animula vagula blandula

Sapiens numquam potentium iram provocabit

Quod in corde sobrii, id in ore ebrii

Bonum esse melius est quam divitem esse

Libet licet

Coena mihi eris seu iure seu iniuria

Tunica proprior pallio est

Patientia colligit rosas

Lacrimas lacrimis miscere iuvat

Homo antiqua virtute et fide

Digito monstrari

Timeo Danaos et dona ferentes

Ad vitam aut culpam

Lapsus memoriae

Aliquid haeret

Cura dabit faciem, facies neglecta peribit

Cotidie damnatur, qui semper timet

Dies nostri quasi umbra super terram et nulla est mora

• Quae haec est fabula?
• Cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnium caritates patria una complexa est
• Ipsa quidem virtus sibimet pulcherrima merces
• Multis praeceptis eget animus, ut videat, quid agendum sit in vita
• Timeo hominem unius libri
• Quid praeclarum, non idem arduum?
• Affirmantis est probare
• Tempori cedere id est necessitati parere semper sapientis est habitum
• Argumenta ad auditores
• Quae finxere, timent

Menu