Saepe ignoscendo das iniuriae locum

Saepe ignoscendo das iniuriae locum

Qui praesunt rei publicae, legum similes sint, quae ad puniendum non iracundia sed aequitate ducuntur

Ianua lethi

Divitiae superbiam pariunt

Ingenium caeleste suis velocius annis surgit

Quae haec est fabula?

Democritus

Pareatis!

Attalus philosophus solebat dicere: |iucundius esse amicum facere quam habere

Ut unum sint

Idola tribus; idola specus; idola fori; idola theatri

Quod oculus non vidit, nec auris audivit

Deus nobis haec otia fecit

Saepius ad laudem atque virtutem natura sine doctrina quam sine natura valuit doctrina

Quod est ante pedes, nemo spectat, caeli scrutantur plagas

Corpus Domini nostri Iesu Christi custodiat animam tuam in vitam aeternam

Vallis lacrimarum

Sectio caesarea

Magis consiliarius est, quam auxiliarius

Beneficia non obtruduntur

Athanasius contra mundum


Menu

Nequam in sinu gerit
Paupertas omnes artes perdocet
Sermo datur cunctis, animi sapientia paucis
Philosophia non in verbis, sed in rebus est
Apertae musarum ianuae
Res ampla domi
Animi causa
Vale et memor sis mei!
Ciceronianus es, non christianus
Domus magna, magna cura
Habere enim quaestui rem publicam non modo turpe est, sed sceleratum etiam et nefarium
Nullum bellum suscipitur a civitate optima, nisi aut pro fide aut pro salute
Agens
Arabia Felix
Ex promptu
Humanum est errare
Risum teneatis, amici?
Volentem ducunt, nolentem trahunt
Sic teneros animos aliena opprobria saepe absterrent vitiis
Non est ad astra mollis e terris via