Vitia aetatis

Vitia aetatis

Ingenium mala saepe movent

Male parta male dilabuntur

Cura dabit faciem, facies neglecta peribit

Argumentum argentarium

Gallia est omnis divisa in partes tres

Saepe videmus fractos pudore, qui ratione nulla vincerentur

Qui accusare volunt, probationes habere debent

Tuto, celeriter, iucunde (curare)

Patriae fumus igne alieno luculentior

Sed tempore ipso tamen apparet veritas

Omnia fui et nihil expedivit

Saepe aliud volumus, aliud optamus

Operta quae fuere, aperta sunt

Errant, si qui in bello omnes secundos rerum proventus exspectant

Licetne patrem suum necare? licet

Expressis verbis

Id genus omne

An quisquam est alius liber, nisi ducere vitam cui licet ut voluit?

Qui boni quid volunt nuntiare, affingunt aliquid

Ne sit sane summum malum dolor, malum certe est


Menu

Nulli praeclusa virtus est
Alius est Amor, alius Cupido
Ad internecionem
In sedecimo
Quod infirmum est Dei, fortius est hominibus
Nonne vides etiam guttas in saxa cadentes // umoris longo in spatio pertundere saxa?
Philosophia domina est, adest et iubet
Dare est docere reddere
Homo Dei ludicrum
Deus falli non potest
Deus et patria
Praesumptio cedit veritati
Dolor animi morbus multo gravior est quam corporis
Barba crescit, caput nescit
Victum date!
Non iacet in molli veneranda scientia lecto, // |nec tibi per ventos tosta (assa) columba venit
Virtuti et ingenio
Homo frugi omnia recte facit
Numero Deus impare gaudet
Veritatis splendor