Bis orat, qui cantat

Bis orat, qui cantat

Bonum esse melius est quam divitem esse

Grandis abit flatus modica pluvia superatus

Divitiae Midae

Beneficium latronis non occidere

Esto brevis!

Tardis mentibus virtus non facile committitur

Ad meliora tempora

Quidquid bene dictum est ab ullo, meum est

Passus

Tempus et hora volant; tempori parce!

Quod facere turpe, id et loqui et cogitare inhonestum

Actum ut supra

Mollit viros otium

Toto corpore et omnibus ungulis

Naturam expellas (expelles) furca, tamen usque recurret

Vallis lacrimarum

Ad generum Cereris sine caede ac vulnere pauci // descendunt reges et sicca morte tyranni

Da spatium tenuemque moram, |male cuncta ministrat impetus

Bene meritus

Non debet excusationes vitio philosophia suggerere


Menu

Docto homini et erudito vivere est cogitare
Virtutem necessario gloria, etiam si tu id non agas, consequitur
Terminus ante quem
Nec Deus nec homo est solitarius
Tuta timens
Divitiae non sunt bonum
Quid stultius quam incerta pro certis habere, falsa pro veris?
Dies fasti
Id genus omne
Quamvis sublimes debent humiles metuere
Ut ameris, amabilis esto, quod tibi non facies solave forma dabit
Gaudent tamen esse rogatae
Medium tenuere beati
Facta sunt verbis difficiliora
Dosis tolerata
Augusta legibus soluta non est
Quid, de quoque viro et cui dicas, saepe videto
Bonum commune est melius quam bonum unius
Fortuito quodam concursu atomorum
Rei militaris virtus praestat ceteris omnibus